Ja, ik dien - Ja, ik durf

Onze misdienaars in het spoor van ridders en jonkvrouwen

(foto's en verslag : Cathy)

Maandag 19 augustus, na een druilerig weekend is de zon weer van de partij: ideaal weer om op stap te gaan. Om 09.45 uur verzamelen we aan de pastorie, Ria heeft de aanhangwagen mee en alle bagage gaat vlotjes in de kar. We zingen ‘you are my sunshine’ en vertrekken welgezind naar het station. Dit jaar reizen we met de trein naar Brugge, helemaal niet ver maar vol verrassingen en onbekende plekjes. Bij aankomst springen we over - sommigen ook door - de fontein en zo zijn we helemaal klaar voor een eerste verkenning. Elk om beurt leiden we de groep door de stad van graven en gravinnen, hertogen en hertoginnen. We verkennen de minder toeristische plaatsen, ontdekken de legende van het Minnewater, het verhaal van Prometheus, het kleinste raampje van Brugge, de liefdesbrug ... en ook het Astridpark: een ideale plaats om te picknicken en te spelen. Na de middag gaat onze tocht verder langs de Rozenhoedkaai, het Huidevettersplein en de Vismarkt naar de Burg. Daar wacht de rector van de Heilige Bloedbasiliek ons op. We zijn onder de indruk van de schatten van de basiliek, zien de ‘advocatenkapel’ (die anders zelden open is) en vereren het Heilig Bloed; iedereen doet dat op een persoonlijke maar zeer ingetogen manier. Daarna is het tijd voor wat meer actie. Het belfort beklimmen lukt helaas niet, omdat de wachtrij veel te lang is. Gelukkig is er altijd een ijsje in de buurt en bij deze temperaturen komt dat goed van pas. De namiddag is intussen al goed gevorderd en we willen ons kamphuis zien. Langs de Spinolarei komen we bij de Potterierei en het internaat van St. Leo: onze verblijfplaats voor drie dagen. We nemen de kamers in en verkennen de speelruimte. Priester Marc en Cathy nemen de bestelling voor de pizza op en na een knutselmoment waarbij we allemaal een eigen wapenschild maken, staat de leverancier aan de deur. De pizza’s zijn meer dan groot genoeg en de hongerige magen komen zeker aan hun trekken. Voor één keer mag er met de handen gegeten worden en dat levert nogal wat grappige momenten op. Na het eten staat ‘homo universalis’ op het programma en ook daar wordt wat afgelachen. Het avondmoment rond ‘ja, ik dien’ kan gelukkig iedereen weer kalmeren en zo duiken we na een deugddoende dag ons bed in.

Zaterdag 17 augustus 11 uur, afspraak ten huize Hilde, hoek Paleputstraat – Zonstraat voor een heus barbecue festijn.  Genodigden:  alle koorleden + partners, priester Marc en organist Pieter.

Als aanloop een welkom drank, warme stukjes worst, mozzarella bolletjes geklemd tussen 2 halve tomaatjes van eigen kweek, passende hapjes als smakelijke voorbode van het geen nog komen moest.  Eens de basis gelegd kon het stukje geroosterde vis met lekkere passende saus, het ruime aanbod van overheerlijke groentjes en diverse soorten goed gebakken mals vlees ons allen heel sterk bekoren.  Het niet zo’n goed weer kon de pret niet bederven.  Integendeel niets dan lachende gezichten.  Blije mensen genietend van het ijsdessert, de koffie en allerlei soorten taartjes met heel veel liefde door koorleden klaar gemaakt.  Hilde en Caroline als 2 volwaardige entertainers zorgden voor een wervelende animatie.  Met z’n allen zingen is eerder een evidentie voor een zangkoor in feeststemming.  Eén klassieker als vrienden komt zit neder in de ronde mocht het zanggedeelte openen.  Kerstliederen zingen leek niet zo logisch 2 dagen na O.L. Vrouw Hemelvaart.  Maar het deed deugd eens zot te mogen doen.  Eens niet te moeten kijken naar het ritme dat de dirigent ons oplegt.  Verder op het programma een heuse wedstrijd met sterk uiteenlopende praktische - en theoretische proeven tussen 3 groepen.  De olympische gedachte; deelnemen is belangrijker dan winnen leek hier niet echt van toepassing.  Er werd een verbeten strijd gestreden om toch maar te kunnen winnen.  Om toch niet te moeten afgaan als een gieter. Een dergelijke speelse competitie vergroot de samenhorigheid, het groepsgevoel, o zo belangrijk in een koor waarin verschillende stemmen in harmonie met elkaar moeten zingen.  We hebben met z’n allen genoten van dit toffe samenzijn.  Genoten van het lekkere eten, genoten van de wijn.  Maar vooral heel dankbaar voor die koorleden die het bestuur vormen en dit alles met heel veel zorg hebben voorbereid.

(Foto's Rosa en tekst Luc)


Op dinsdag 16 juli vertrokken enkele Lichterveldse misdienaars op bedevaart naar Lourdes. Enkele foto's :

Via onderstaand artikel "Lourdes ondersteboven: dagboek van een bedevaart" kan je lezen wat deze reis voor onze jongeren betekend heeft. Uit dit verhaal kunnen we enkel besluiten dat Lourdes de jonge generatie diep geraakt heeft.

 


Op Margarethazondag vierden wij met vele mensen op een feestelijk wijze de eucharistie m.m.v. Margali en ondersteund door het St.-Henricuskoor.

Het levensverhaal van de H. Margaretha werd voorgelezen door 2 lectoren.

Ook de mensen vanuit de vereniging Nier Limburg waren er terug bij en dit voor de twintigste keer o.l.v. bezieler Maurice Mues die op het einde van de viering een klein Margaretha-ikoontje werd overhandigd. Ook de vriendenkring van nierpatiënten vanuit Roeselare waren opnieuw sterk vertegenwoordigd naast de andere talrijk opgekomen bedevaarders. De H. Margaretha blijft onze geliefde volksheilige sinds eeuwen vereerd in Lichtervelde en  die door velen toevlucht is van mensen in nood, toevlucht van toekomstige moeders,toevlucht van nierpatiënten, en toevlucht bij pijnen en krampen.

Met dank voor de foto's aan Dominique Plysier :


Tijdens de noveen houden we elke dag om 16.00 u.een plechtig lof.

Een mooie groep mensen komt samen om te bidden en te zingen. Door de grote warmte waren de bewoners het woonzorgcentrum er dit keer niet bij, maar droegen we hen mee in ons gebed.

Enkele foto's van het lof op Margarethadinsdag met dank aan Luc Lenoor: