Net als ieder jaar een zondag rond 11 november terug veel beweging aan de kerk en het parochiezaaltje.  Voor de eerste keer de H. Mis op zaterdag en het kipeetfestijn op zondag.  De eucharistieviering was wel heel bijzonder.  Het werd een gouden jubileumviering ter gelegenheid van het 50 jaar priester zijn van pater Willy Oost.  Samen met z’n zus Lieve de enige echte missionarissen van St.-Henricus.  Als lid van die grote missiecongregatie Scheut heeft hij de beste jaren van zijn leven aan die vele broeders en zusters van ons uit Afrika, gegeven.  Na die boeiende – en begeesterende periode kreeg hij grensoverschrijdende leidinggevende functies in dat wereldmissieconcern Scheut.  Jammer genoeg is wegens ziekte abrupt daar een einde aan gekomen.  Maar Willy is een West-Vlaamse boerenzoon, d.w.z. een werker, een vechter.  Vandaag de dag nog heel sterk verbonden met alles wat Scheut op wereldvlak te bieden heeft.

De eucharistieviering opgebouwd rond het jaarthema van missio, “ Gedoopt en gezonden” werd voorgegaan door onze jubilaris in concelebratie met priester Marc en pater Walter D’heedene, een confrater van Willy.  We onthouden vooral dat we allemaal als gedoopten ook gezonden zijn om het evangelie bij de mensen te brengen.  Dat we eveneens het gebed niet mogen verwaarlozen.  In zijn homilie belichtte pater Willy het “missionaris zijn en het priester zijn”.

Missioneren is niet met een soort superioriteitsgevoel de mensen benaderen maar het is de geschiedenis van “mensen te leren kennen en liefhebben.”  Het is de geschiedenis van “een missie te beginnen of verder uit te bouwen.”  Dan telkens weer los te laten om elders te beginnen.  Het is ook de geschiedenis van “mensen in hun eigenheid te respecteren, eigenaardig, evenwaardig” en op “hun mogelijkheden beroep te doen.” 

Om het priesterschap wat duidelijker te definiëren werd het verhaal van de goede herder van Johannes als evangelietekst genomen.  Een goede priester is als een herder met zijn schapen.  Hij weet wat er in de harten van de mensen omgaat.  Hij staat er middenin.  “Hij is vertrouwd met de geur van de kudde” zegt Paus Franciscus.  Verder dankt de paus alle trouwe priesters die hun leven in dienst stellen van de anderen.  Priesters belichamen het spirituele leiderschap door talloze werken van barmhartigheid zelfs in vijandige situaties.

Op het einde van de viering kreeg Willy als geschenk 3 flessen wijn begeleid door een heel warm applaus.  We wensen hem nog vele jaren, van genieten van de mooie herinneringen aan zijn rijk gevuld missionarisleven.

 En op zondag terug een overvolle zaal voor de kip met frieten en vele groentjes.  Een tombola altijd prijs was een welgekomen dessert, dat tevens heel wat geld voor de 7 projecten opbracht.  Niettegenstaande het mooie weer bleven velen bij een kop koffie met een stuk taart of bij een glas wijn nakaarten.  De afwas en de zaal terug op orde zetten werd met heel veel ijver door de mensen van de werkgroep uitgevoerd.  Moe, voldaan maar vooral uiterst tevreden na dit geslaagde  missio – weekend kijken we al uit naar 15 november 2020 voor de volgende editie.

Luc Bruneel

 


Op de inschrijvingsavond voor de ouders van de Eerste Communicanten kwam Luc Verbrugge ons op een aansprekende manier vertellen over wat geloven vandaag kan betekenen. Hij had daarvoor zijn grote Vriend meegebracht: Jezus.


Beste vrienden,


Het Bayakafeest is weer voorbij. Heel wat mensen waren in de weer om er voor de 26e keer een geslaagd feestweekend van te maken. Alles is dan ook heel goed verlopen.  Ik wil de vele vrijwilligers oprecht danken voor hun inzet. Mijn dank gaat natuurlijk ook naar allen die naar het feest zijn gekomen. Sommigen konden er niet bij zijn, maar hebben mij financieel gesteund. Ook de opbrengst in de kerk (zaterdag in de centrumkerk) en zondag op de Hille komen ten goede aan mijn weeskinderen. Dankjewel!
Het doet deugd te mogen weten en ervaren dat velen in België met ons verbonden zijn. Ik heb geluk zoveel mensen achter mij te hebben en dat stemt mij vreugdevol en dankbaar. Zelf ben ik momenteel wat op de sukkel met mijn gezondheid. Daardoor kon ik zowel op zaterdag als zondag het feest niet helemaal meemaken. Mijn normaal voorziene vertrekdatum was 10 november. Helaas zal ik dat voor nog onbepaalde duur moeten uitstellen. Maar ik hou contact met zuster Mado die in Popo met mij samenwerkt. Zeker en vast doe ik langs haar heel veel groeten van jullie! De “Bayakavrienden” kennen ze immers zeer goed, ze zijn u zeer dankbaar! Dank namens mezelf en namens hen! En tot volgend jaar!
De noden van de mensen in Congo zijn groot en we blijven verder werken voor het welzijn van die vele doodgewone arme mensen en kinderen. Straks volgt een nieuwe koffieverkoop. De opbrengst van het feest en van de koffieverkoop zal dienen voor een nieuwe keuken.
We blijven hoopvol verder schrijven aan dat mooie verhaal van die vele kinderen die dankzij jullie een leven en een toekomst krijgen.

Hartelijke en dankbare groeten!


zr Lieve Leenknecht